07.Gün

BÖLÜM 31

Mez.31: 1 Ya RAB, sana sığınıyorum. Utandırma beni hiçbir zaman! Adaletinle kurtar beni!

Mez.31: 2 Kulak ver bana, Çabuk yetiş, kurtar beni; Bir kaya ol bana sığınmam için, Güçlü bir kale ol kurtulmam için!

Mez.31: 3 Madem kayam ve kalem sensin, Öncülük et, yol göster bana Kendi adın uğruna.

Mez.31: 4 Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni, Çünkü sığınağım sensin.

Mez.31: 5 Ruhumu ellerine bırakıyorum, Ya RAB, sadık Tanrı, kurtar beni.

Mez.31: 6 Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim, RAB’be güvenirim ben.

Mez.31: 7 Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım, Çünkü düşkün halimi görüyor, Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,

Mez.31: 8 Beni düşman eline düşürmedin, Bastığım yerleri genişlettin.

Mez.31: 9 Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım, Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.

Mez.31: 10 Ömrüm acıyla, Yıllarım iniltiyle tükeniyor, Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor, Kemiklerim eriyor.

Mez.31: 11 Düşmanlarım yüzünden rezil oldum, Özellikle komşularıma. Tanıdıklarıma dehşet salar oldum; Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.

Mez.31: 12 Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum, Kırılmış bir çömleğe döndüm.

Mez.31: 13 Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum, Her yer dehşet içinde, Bana karşı anlaştılar, Canımı almak için düzen kurdular.

Mez.31: 14 Ama ben sana güveniyorum, ya RAB, “Tanrım sensin!” diyorum.

Mez.31: 15 Hayatım senin elinde, Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden, Ardıma düşenlerden.

Mez.31: 16 Yüzün kulunu aydınlatsın, Sevgi göster, kurtar beni!

Mez.31: 17 Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum; Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.

Mez.31: 18 Sussun o yalancı dudaklar; Doğru insana karşı Gururla, tepeden bakarak, Küçümseyerek konuşan dudaklar.

Mez.31: 19 İyiliğin ne büyüktür, ya RAB, Onu senden korkanlar için saklarsın, Herkesin gözü önünde, Sana sığınanlara iyi davranırsın.

Mez.31: 20 İnsanların düzenlerine karşı, Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin; Saldırgan dillere karşı Onları çardağında gizlersin.

Mez.31: 21 RAB’be övgüler olsun, Kuşatılmış bir kentte Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.

Mez.31: 22 Telaş içinde demiştim ki, “Huzurundan atıldım!” Ama yardıma çağırınca seni, Yalvarışımı işittin.

Mez.31: 23 RAB’bi sevin, ey O’nun sadık kulları! RAB kendisine bağlı olanları korur, Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir.

Mez.31: 24 Ey RAB’be umut bağlayanlar, Güçlü ve yürekli olun!

 

BÖLÜM 32

Mez.32: 1 Ne mutlu isyanı bağışlanan, Günahı örtülen insana!D Not “Maskil”: Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veyaedebiyat terimi. “Didaktik şiir” anlamına gelebilir.

Mez.32: 2 Suçu RAB tarafından sayılmayan, Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!

Mez.32: 3 Sustuğum sürece Kemiklerim eridi, Gün boyu inlemekten.

Mez.32: 4 Çünkü gece gündüz Elin üzerimde ağırlaştı. Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. *

Mez.32: 5 Günahımı açıkladım sana, Suçumu gizlemedim. “RAB’be isyanımı itiraf edeceğim” deyince, Günahımı, suçumu bağışladın.

Mez.32: 6 Bu nedenle her sadık kulun Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin. Engin sular taşsa bile ona erişemez.

Mez.32: 7 Sığınağım sensin, Beni sıkıntıdan korur, Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın.

Mez.32: 8 Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim, Öğüt vereceğim sana, Gözüm sendedir.

Mez.32: 9 At ya da katır gibi anlayışsız olmayın; Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir, Yoksa sana yaklaşmazlar.

Mez.32: 10 Kötülerin acısı çoktur, Ama RAB’be güvenenleri O’nun sevgisi kuşatır.

Mez.32: 11 Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun; Ey yüreği temiz olanlar, Hepiniz sevinç çığlıkları atın!

 

BÖLÜM 33

Mez.33: 1 Ey doğru insanlar, RAB’be sevinçle haykırın! Dürüstlere O’nu övmek yaraşır.

Mez.33: 2 Lir çalarak RAB’be şükredin, On telli çenk eşliğinde O’nu ilahilerle övün.

Mez.33: 3 O’na yeni bir ezgi söyleyin, Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.

Mez.33: 4 Çünkü RAB’bin sözü doğrudur, Her işi sadakatle yapar.

Mez.33: 5 Doğruluğu, adaleti sever, RAB’bin sevgisi yeryüzünü doldurur.

Mez.33: 6 Gökler RAB’bin sözüyle, Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.

Mez.33: 7 Deniz sularını bir araya toplar, Engin suları ambarlara depolar.

Mez.33: 8 Bütün yeryüzü RAB’den korksun, Dünyada yaşayan herkes O’na saygı duysun.

Mez.33: 9 Çünkü O söyleyince, her şey var oldu; O buyurunca, her şey belirdi.

Mez.33: 10 RAB ulusların planlarını bozar, Halkların tasarılarını boşa çıkarır.

Mez.33: 11 Ama RAB’bin planları sonsuza dek sürer, Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.

Mez.33: 12 Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa, Kendisi için seçtiği halka!

Mez.33: 13 RAB göklerden bakar, Bütün insanları görür.

Mez.33: 14 Oturduğu yerden, Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.

Mez.33: 15 Herkesin yüreğini yaratan, Yaptıkları her şeyi tartan O’dur.

Mez.33: 16 Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var, Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.

Mez.33: 17 Zafer için at boş bir umuttur, Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.

Mez.33: 18 Ama RAB’bin gözü kendisinden korkanların, Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;

Mez.33: 19 Böylece onları ölümden kurtarır, Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.

Mez.33: 20 Umudumuz RAB’dedir, Yardımcımız, kalkanımız O’dur.

Mez.33: 21 O’nda sevinç bulur yüreğimiz, Çünkü O’nun kutsal adına güveniriz.

Mez.33: 22 Madem umudumuz sende, Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!

 

BÖLÜM 34

Mez.34: 1 Her zaman RAB’be övgüler sunacağım, Övgüsü dilimden düşmeyecek.

Mez.34: 2 RAB’le övünürüm, Mazlumlar işitip sevinsin!

Mez.34: 3 Benimle birlikte RAB’bin büyüklüğünü duyurun, Adını birlikte yüceltelim.

Mez.34: 4 RAB’be yöneldim, yanıt verdi bana, Bütün korkularımdan kurtardı beni.

Mez.34: 5 O’na bakanların yüzü ışıl ışıl parlar, Yüzleri utançtan kızarmaz.

Mez.34: 6 Bu mazlum yakardı, RAB duydu, Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.

Mez.34: 7 RAB’bin meleği O’ndan korkanların çevresine ordugah kurar, Kurtarır onları.

Mez.34: 8 Tadın da görün, RAB ne iyidir, Ne mutlu O’na sığınan adama!

Mez.34: 9 RAB’den korkun, ey O’nun kutsalları, Çünkü O’ndan korkanın eksiği olmaz.

Mez.34: 10 Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur; Ama RAB’be yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.

Mez.34: 11 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni: Size RAB korkusunu öğreteyim.

Mez.34: 12 Kim yaşamdan zevk almak, İyi günler görmek istiyorsa,

Mez.34: 13 Dilini kötülükten, Dudaklarını yalandan uzak tutsun.

Mez.34: 14 Kötülükten sakının, iyilik yapın; Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.

Mez.34: 15 RAB’bin gözleri doğru kişilerin üzerindedir, Kulakları onların yakarışına açıktır.

Mez.34: 16 RAB kötülük yapanlara karşıdır, Onların anısını yeryüzünden siler.

Mez.34: 17 Doğrular yakarır, RAB duyar; Bütün sıkıntılarından kurtarır onları.

Mez.34: 18 RAB gönlü kırıklara yakındır, Ruhu ezginleri kurtarır.

Mez.34: 19 Doğrunun dertleri çoktur, Ama RAB hepsinden kurtarır onu.

Mez.34: 20 Bütün kemiklerini korur, Hiçbiri kırılmaz.

Mez.34: 21 Kötü insanın sonu kötülükle biter, Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.

Mez.34: 22 RAB kullarını kurtarır, O’na sığınanların hiçbiri ceza görmez.

BÖLÜM 35:Mez.35: 1 Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş, Benimle savaşanlarla sen savaş!

Mez.35: 2 Al küçük kalkanla büyük kalkanı,Yardımıma koş!

Mez.35: 3 Kaldır mızrağını, kargını beni kovalayanlara, “Seni ben kurtarırım” de bana!

Mez.35: 4 Canıma kastedenler utanıp rezil olsun! Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!

Mez.35: 5 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler, RAB’bin meleği artlarına düşsün!

Mez.35: 6 Karanlık ve kaygan olsun yolları, RAB’bin meleği kovalasın onları!

Mez.35: 7 Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular, Nedensiz çukur kazdılar,

Mez.35: 8 Başlarına habersiz felaket gelsin, Gizledikleri ağa kendileri tutulsun, Felakete uğrasınlar.

Mez.35: 9 O zaman RAB’de sevinç bulacağım, Beni kurtardığı için coşacağım.

Mez.35: 10 Bütün varlığımla şöyle diyeceğim: “Senin gibisi var mı, ya RAB, Mazlumu zorbanın elinden, Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?”

Mez.35: 11 Kötü niyetli tanıklar türüyor, Bilmediğim konuları soruyorlar.

Mez.35: 12 İyiliğime karşı kötülük ediyor, Yalnızlığa itiyorlar beni.

Mez.35: 13-14 Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır, Oruç* tutup alçakgönüllü olurdum. Duam yanıtsız kalınca, Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım. Kederden belim bükülürdü, Annesi için yas tutan biri gibi.

Mez.35: 15 Ama ben sendeleyince toplanıp sevindiler, Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar, Durmadan didiklediler beni.

Mez.35: 16 Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi, Diş gıcırdattılar bana.

Mez.35: 17 Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab? Kurtar canımı bunların saldırısından, Hayatımı bu genç aslanlardan!

Mez.35: 18 Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım, Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.

Mez.35: 19 Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar, Göz kırpmasınlar birbirlerine Nedensiz benden nefret edenler.

Mez.35: 20 Çünkü barış sözünü etmez onlar, Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.

Mez.35: 21 Beni suçlamak için ağızlarını ardına kadar açtılar: “Oh! Oh!” diyorlar, “İşte kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!”

Mez.35: 22 Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma, Ya Rab, benden uzak durma!

Mez.35: 23 Uyan, kalk savun beni, Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab’bim!

Mez.35: 24 Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim! Gülmesinler halime!

Mez.35: 25 Demesinler içlerinden: “Oh! İşte buydu dileğimiz!”, Konuşmasınlar ardımdan: “Yedik başını!” diye.

Mez.35: 26 Utansın kötü halime sevinenler, Kızarsın yüzleri hepsinin; Gururla karşıma dikilenler Utanca, rezalete bürünsün.

Mez.35: 27 Benim haklı çıkmamı isteyenler, Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar; Şöyle desinler sürekli: “Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!”

Mez.35: 28 O zaman gün boyu adaletin, Övgülerin dilimden düşmeyecek.




Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s