28.Gün

BÖLÜM 136

Mez.136: 1 Şükredin RAB’be, çünkü O iyidir,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 2 Şükredin tanrılar Tanrısı’na,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 3 Şükredin rabler Rabbi’ne,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 4 Büyük harikalar yapan tek varlığa,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 5 Gökleri bilgece yaratana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 6 Yeri sular üzerine yayana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 7 Büyük ışıklar yaratana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 8 Gündüze egemen olsun diye güneşi,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 9 Geceye egemen olsun diye ayı ve yıldızları yaratana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 10 Mısır’da ilk doğanları öldürene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 11-12 Güçlü eli, kudretli koluylaSevgisi sonsuzdur;İsrail’i Mısır’dan çıkarana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 13 Kızıldeniz’i* ikiye bölene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 14 İsrail’i ortasından geçirene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 15 Firavunla ordusunu Kızıldeniz’e dökene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 16 Kendi halkını çölde yürütene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 17 Büyük kralları vurana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 18 Güçlü kralları öldürene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 19 Amorlu kral Sihon’u,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 20 Başan Kralı Og’u öldürene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 21-22 Topraklarını mülk olarak,Sevgisi sonsuzdur; Kulu İsrail’e mülk verene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 23 Düşkün günlerimizde bizi anımsayana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 24 Düşmanlarımızdan bizi kurtarana,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 25 Bütün canlılara yiyecek verene,Sevgisi sonsuzdur;

Mez.136: 26 Şükredin Göklerin Tanrısı’na,Sevgisi sonsuzdur.

BÖLÜM 137

Mez.137: 1 Babil ırmakları kıyısında oturup Siyon’u andıkça ağladık;

Mez.137: 2 Çevredeki kavaklara Lirlerimizi astık.

Mez.137: 3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor, “Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!” diyorlardı.

Mez.137: 4 Nasıl okuyabiliriz RAB’bin ezgisini El toprağında?

Mez.137: 5 Ey Yeruşalim, seni unutursam, Sağ elim kurusun.

Mez.137: 6 Seni anmaz, Yeruşalim’i en büyük sevincimden üstün tutmazsam, Dilim damağıma yapışsın!

Mez.137: 7 Yeruşalim’in düştüğü gün, “Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!” Diyen Edomlular’ın tavrını anımsa, ya RAB.

Mez.137: 8 Ey sen, yıkılası Babil kızı, Bize yaptıklarını Sana ödetecek olana ne mutlu!

Mez.137: 9 Ne mutlu senin yavrularını tutup Kayalarda parçalayacak insana!

BÖLÜM 138

Mez.138: 1 Bütün yüreğimle sana şükrederim, ya RAB, İlahlar önünde seni ilahilerle överim.

Mez.138: 2 Kutsal tapınağına doğru eğilir, Adına şükrederim, Sevgin, sadakatin için. Çünkü adını ve sözünü her şeyden üstün tuttun.

Mez.138: 3 Seslendiğim gün bana yanıt verdin, İçime güç koydun, beni yüreklendirdin.

Mez.138: 4 Şükretsin sana, ya RAB, yeryüzü krallarının tümü, Çünkü ağzından çıkan sözleri işittiler.

Mez.138: 5 Yaptığın işleri ezgilerle övsünler, ya RAB, Çünkü çok yücesin.

Mez.138: 6 RAB yüksekse de, Alçakgönüllüleri gözetir, Küstahları uzaktan tanır.

Mez.138: 7 Sıkıntıya düşersem, canımı korur, Düşmanlarımın öfkesine karşı el kaldırırsın, Sağ elin beni kurtarır.

Mez.138: 8 Ya RAB, her şeyi yaparsın benim için. Sevgin sonsuzdur, ya RAB, Elinin eserini bırakma!

BÖLÜM 139

Mez.139: 1 Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.

Mez.139: 2 Oturup kalkışımı bilirsin, Niyetimi uzaktan anlarsın.

Mez.139: 3 Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin, Bütün yaptıklarımdan haberin var.

Mez.139: 4 Daha sözü ağzıma almadan, Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.

Mez.139: 5 Beni çepeçevre kuşattın, Elini üzerime koydun.

Mez.139: 6 Kaldıramam böylesi bir bilgiyi, Başa çıkamam, erişemem.

Mez.139: 7 Nereye gidebilirim senin Ruhun’dan, Nereye kaçabilirim huzurundan?

Mez.139: 8 Göklere çıksam, oradasın, Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.

Mez.139: 9 Seherin kanatlarını alıp uçsam, Denizin ötesine konsam,

Mez.139: 10 Orada bile elin yol gösterir bana, Sağ elin tutar beni.

Mez.139: 11 Desem ki, “Karanlık beni kaplasın, Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.”

Mez.139: 12 Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için, Gece, gündüz gibi ışıldar, Karanlıkla aydınlık birdir senin için.

Mez.139: 13 İç varlığımı sen yarattın, Annemin rahminde beni sen ördün.

Mez.139: 14 Sana övgüler sunarım, Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım. Ne harika işlerin var! Bunu çok iyi bilirim.

Mez.139: 15 Gizli yerde yaratıldığımda, Yerin derinliklerinde örüldüğümde, Bedenim senden gizli değildi.

Mez.139: 16 Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni; Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden, Hepsi senin kitabına yazılmıştı.

Mez.139: 17 Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı, Sayıları ne çok!

Mez.139: 18 Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam. Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.

Mez.139: 19 Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!

Mez.139: 20 Çünkü senin için kötü konuşuyorlar, Adını kötüye kullanıyor düşmanların.

Mez.139: 21 Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden? Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?

Mez.139: 22 Onlardan tümüyle nefret ediyor, Onları düşman sayıyorum.

Mez.139: 23 Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi, Sına beni, öğren kaygılarımı.

Mez.139: 24 Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı, Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!

BÖLÜM 139

Mez.139: 1 Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.

Mez.139: 2 Oturup kalkışımı bilirsin, Niyetimi uzaktan anlarsın.

Mez.139: 3 Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin, Bütün yaptıklarımdan haberin var.

Mez.139: 4 Daha sözü ağzıma almadan, Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.

Mez.139: 5 Beni çepeçevre kuşattın, Elini üzerime koydun.

Mez.139: 6 Kaldıramam böylesi bir bilgiyi, Başa çıkamam, erişemem.

Mez.139: 7 Nereye gidebilirim senin Ruhun’dan, Nereye kaçabilirim huzurundan?

Mez.139: 8 Göklere çıksam, oradasın, Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.

Mez.139: 9 Seherin kanatlarını alıp uçsam, Denizin ötesine konsam,

Mez.139: 10 Orada bile elin yol gösterir bana, Sağ elin tutar beni.

Mez.139: 11 Desem ki, “Karanlık beni kaplasın, Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.”

Mez.139: 12 Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için, Gece, gündüz gibi ışıldar, Karanlıkla aydınlık birdir senin için.

Mez.139: 13 İç varlığımı sen yarattın, Annemin rahminde beni sen ördün.

Mez.139: 14 Sana övgüler sunarım, Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım. Ne harika işlerin var! Bunu çok iyi bilirim.

Mez.139: 15 Gizli yerde yaratıldığımda, Yerin derinliklerinde örüldüğümde, Bedenim senden gizli değildi.

Mez.139: 16 Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni; Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden, Hepsi senin kitabına yazılmıştı.

Mez.139: 17 Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı, Sayıları ne çok!

Mez.139: 18 Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam. Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.

Mez.139: 19 Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!

Mez.139: 20 Çünkü senin için kötü konuşuyorlar, Adını kötüye kullanıyor düşmanların.

Mez.139: 21 Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden? Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?

Mez.139: 22 Onlardan tümüyle nefret ediyor, Onları düşman sayıyorum.

Mez.139: 23 Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi, Sına beni, öğren kaygılarımı.

Mez.139: 24 Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı, Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!

BÖLÜM 140

Mez.140: 1 Ya RAB, kurtar beni kötü insandan, Koru beni zorbadan.

Mez.140: 2 Onlar yüreklerinde kötülük tasarlar, Savaşı sürekli körükler,

Mez.140: 3 Yılan gibi dillerini bilerler, Engerek zehiri var dudaklarının altında. *

Mez.140: 4 Ya RAB, sakın beni kötünün elinden, Koru beni zorbadan; Bana çelme takmayı tasarlıyorlar.

Mez.140: 5 Küstahlar benim için tuzak kurdu, Haydutlar ağ gerdi; Yol kenarına kapan koydular benim için.

Mez.140: 6 Sana diyorum, ya RAB: “Tanrım sensin.” Yalvarışıma kulak ver, ya RAB.

Mez.140: 7 Ey Egemen RAB, güçlü kurtarıcım, Savaş gününde başımı korudun.

Mez.140: 8 Kötülerin dileklerini yerine getirme, ya RAB, Tasarılarını ileri götürme! Yoksa gurura kapılırlar.

Mez.140: 9 Beni kuşatanların başını, Dudaklarından dökülen fesat kaplasın.

Mez.140: 10 Kızgın korlar yağsın üzerlerine! Ateşe, dipsiz çukurlara atılsınlar, Bir daha kalkamasınlar.

Mez.140: 11 İftiracılara ülkede hayat kalmasın, Felaket zorbaları amansızca avlasın.

Mez.140: 12 Biliyorum, RAB mazlumun davasını savunur, Yoksulları haklı çıkarır.

Mez.140: 13 Kuşkusuz doğrular senin adına şükredecek, Dürüstler senin huzurunda oturacak.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s